Saturday, August 15, 2009

టీ కొట్టు - కుప్పతెప్పలుగ పప్పు తిప్పలు - మన్నవ


రామనాధం హడావుడిగా కనిపించాడు. వాడెపుడూ అలా వుండడు. ఒద్దికైనవాడు. విషయం కనుక్కోవడానికి ఓ టీ తాగుదాం రా అని పిలిచాను. టీ చెప్పి.. ఏంటి విషయం అన్నాను. ఓ నిమిషం శూన్యంలోకి తదేకంగా చూచి... రెండు చేతుల్తో జుట్టు వెనక్కు దువ్వుకుని...
కొద్దిరోజులుగా ఎందుకో వీర బ్రహ్మేంద్ర స్వామి గుర్తుకు వస్తున్నాడు. కాలజ్ఞానం నిజమవుతుందనే ఊహ కంగారు పెడుతూ ఉంది అంటూ... ఇంతకూ ప్రజలు సామూహికంగా మోసపోతారని ఆ మహానుభావుడు చెప్పాడా, లేదా. అన్నది సందేహంగా ఉంది అన్నాడు. . ప్రభువులను ఎన్నుకుని రెండు నెలలు కూడా కాకుండానే.. వారు.. మన పప్పు తీస్తారనుకోలేదు. ఇదేమిటి ఇలా జరుగుతున్నది. ఆశ్చర్యపోవడానికి కూడా సమయం చిక్కడం లేదు. బాబూ ఇది రతనాలు రాశులు పోసి అమ్మిన చోటు, కానీ నేడు పప్పు కుప్పలకే దిక్కు లేకపోయనే అని పాత తరంవారు విచారించడంలో వింతేముందని సమాధాన పడ్డాడు. వాణ్ని అలా చూచి కదిలి పోయాను. అలాకాదు కావాలంటే ఇవ్వాళా సెల్ ఫోన్లు, ల్యాపుటాపుల అమ్మకాలు టాపు లేచి పోతున్న విషయం వారికి తెలియదనుకుంటా, లేక పోతే వారిలా ఆవేదన వ్యక్తం చేయరు కదా అంటే. కాకి లెక్కలు చూచాను గానీ, వాటిని మించి పోతున్న ఈ పప్పు లెక్కలు ఏమిట్రా అన్నాడు. కంది పప్పు కిలో వంద రూపాయలకు చేరుకున్నా, బియ్యం ధర రూ.40 దాటిపోయినా చీమ కుట్టినట్టయినా వుండని తోలుమందం పాలకులు పుడతారనీ, మన ఖర్మ కాలి అది మనం కళ్లార చూడవలసి వస్తుందని బ్రహ్మం గారు చెప్పలేదు కదా అన్నాడు. కిలో కంది పప్పుకోసం కుటుంబాలు కొట్టుకుంటున్నాయన్నాడు. అరకిలో పప్పుతో ముద్ద పప్పు వండుకుని, గరిటెడు ఆవునేయి వేసుకుని తినేవారట మా పెద్దవారు అని నా కొడుక్కి చెబుతోందిరా మా ఆవిడ. విడ్డూరంగా లేదూ అన్నాడు పాపం తల పట్టుకుంటూ. అవును మరి.. వాడి ఇంటికి వెళ్లినపుడు పప్పు, ఆవకాయ వద్దంటున్నా కొసరి వడ్డించిన వాళ్ల నానమ్మ కళ్లలో మెదిలింది. ఆవిడ గత యేడాది చచ్చి, బతికి పోయింది గానీ, బతికి వుంటే.. పండగ నాడు ముద్ద పప్పు చేసుకోవడానికి నెల బడ్జెట్ తలకిందులై పోతుదని బాధపడిపోయే మనవణ్ని చూచి గుండె పగిలి చచ్చేది. కంది పప్పు పచ్చడి తినడానికి ఆ వారం సినిమా మానుకునే తరాన్ని చూచి ఏమనుకోవాలో. వేడిఅన్నంలోకి కంది పొడి వేసుకునే అదృష్టంకోసం ప్రార్ధిద్దాం అంటూ కందిపప్పు వ్రతం చేసుకునే రోజులు వచ్చినందుకు ఏడవాలో, నవ్వాలో తెలియక, కళ్ల ముందు కుప్పతెప్పలుగ పప్పు తిప్పలు కనబడుతూ ఉంటే.. నేనూ మౌనుగా ఉన్నాను. ఇంతలో టీ అందించాడు కుర్రవాడు.

Monday, July 20, 2009

వేణువు


తే.గీ.
వేణువు తనువు రంద్రాల వేల రాగ
లయల హొయలు పలికి, మది లయ తప్పి
ఆడునటుల చేయుటె.. కళ. అది యెట్లు
వేలి చివరలకద్దెనో.. విష్ణుమూర్తి. - మన్నవ

Sunday, July 5, 2009

గాయపడిన వేణువు




నువ్వు
నల్లగా ఉన్నా, తెల్లగా మారినా
మా హృదయాలను ఊరడించావు, వెర్రెక్కించావు
చావును కొని తెచ్చుకున్నావు.
వేణువులా
శరీరం నిండా గాయాలతో
రంగస్థలంపై నర్తించిన నీవు యువరక్తకెరటాల జయఘోషవు
గ్లోబుటాపుపై
నీ అడుగుల కదలికల
లయలు
పడిలేచిన కెరటాల వంటి
వంటి విరుపులు మాకు ఇంకా కొత్తే.
కోట్లాది అభిమాన హృదయ
సామ్రాజ్యంలో పెళ్లుబికే మత్తుకుబానిసగా మారావు
ఆడడంకోసం
పాడడం కోసం
వెర్రెక్కించే వేగంతో ఆడుగుల లయ విన్యాసంకోసం
శరీరంలోని అస్థిపంజరాన్ని ఫణంగా పెట్టి
మూన్ వాక్ చేయడానికి
నింగికి వెళ్లిపోతే
ఇక్కడ
వేణువు నిలువెళ్లా గాయపడింది. రంగస్థలం మూగబోయింది.
యస్ ఇటీస్ ఇన్ మ్యూట్.

Thursday, July 2, 2009

మధుర బ్రాంతి


వెలుగు జిలుగుల రేఖలు విరిసి.. నేల
తాకి, మనిషిలోని మకిలి తరిగివేసి,
కరుణ పుష్పాల చిరు మొలకలను దీర్చి
మనసు వికసింప జేయుట మధుర బ్రాంతి..... మన్నవ

Saturday, June 20, 2009

కానుగ చెట్టు .. ..


నేను పుట్టడం ఫక్తు పల్లెలో పుట్టినప్పటికీ, చాలా చిన్న వయసులోనే మేం పట్టణానికి వచ్చేశాం. అయితే తొలినాళ్లలో చాలా తరచుగా మా పల్లెకు వెళ్లేవాళ్లం. ముఖ్యంగా సెలవుల్లో దాదాపు గ్రామంలో ఉండేవాళ్లం. ఇప్పటి మాదిరిగా కోచింగులు, ప్రత్యేక తరగతులు అప్పుడు ఉండేవి కాదు. వేసవి అంటే బలాదూర్ తిగడమే.

మాకు కంప్యూటర్ అంటే తెలియకపోవడం ఎంత అదృష్టమో ఇపుడు అర్ధం అవుతూ ఉంది. బిల్ గేట్స్ మరో పదేళ్లు ముందు పుట్టకపోవడం మాతరానికి మేలుచేసింది. గ్రామంలో, మా అమ్మమ్మ ఇంటివద్ద ఓ పెద్దకానుగచెట్టు ఉండేది. వేసవిలో ఆచెట్టు నాకు మంచి సావాసగాడుగా మారిపోయేది. ఆ చెట్టుకు నాకు తెలీయని అనుబందం అంతర్లీనంగా అల్లుకునేది. ఇంతకాలం అయినా ఆ చెట్టు నా జ్ఞాపకాల వనంలో పచ్చగా ఉండడానికి అదే కారణం.

ఆ చెట్టెక్కి ఊగడానికి, దానితో మాటలాడి, పైకెక్కి దూకి, దెబ్బలాడ్డానికే నేను ఆవూరు వెళ్లే వాణ్నేమో. ఆ చెట్టుపై నాకు పట్టా ఉన్నట్టు మరెవ్వరినీ అక్కడకు రానిచ్చేవాణ్ని కాదు. ఎంత కలిసి ఆడుకున్నా మరెవ్వరూ ఊయల ఊగకూడదు, కట్టకూడదు. మరో చోటుకు వెళ్లవలసిందే. మరో చెట్టు చూసుకోవలసిందే. నేను సెలువుల్లో వస్తానని తెలియగానే మా మేన మావ కొత్త చేంతాడుతో ఆ చెట్టుకు ఓ ఊయల సిద్దం చేసేవాడు. పురిటి బిడ్డన అక్కున చేర్చుకునే తల్లిలాగా , ఆ చెట్టు నన్ను కౌగలించుకునేది. ఇంకా చెప్పాలంటే జాగ్రత్తగా పొదివి పట్టుకునేది. ఎర్రటి ఎండలో గోలీలు అడే నాకు చల్లదనం తగ్గకుండా తన రెమ్మలహృదయతంత్రులు మీటేది. కింద మట్టిలో పేడవాసనతో నేను ఇబ్బంది పడతానేమో అని అనుకుంటుందేమో.. పాపం పాలనురగవంటి తెల్లని పువ్వుల పానుపు లను రాల్చేది.

ఉదయం లేవగానే ఊగడం, అలా రోజంతా ఊగుతూనే ఉండడం నాకు ఇంకా గుర్తుంది. మావయ్య పిల్లలు, మేం కానుగ చెట్టుపై నుండి కింద పెటదిబ్బలోకి దూకి ఆడుకునేవాళ్లం. కానుగ కాయలు ఏరి, పగలగొట్టి పప్పులు తీసి అవ్వకు ఇస్తే.. అమె వాటిని ఎండబెట్టి, నూనె ఆడించి గుడిలో దీపానికి ఇచ్చేది. మా సంపూర్ణ పిలకాయలు తీసిన నూనె ఇది అని దేవళంలో అందరికీ చెప్పి మురిసి పోయేది. సెలవు దినాలన్నీ ఇలా ఊయల ఊగడం, బావుల్లో ఈదడం, తాటిముంజెలు తినడంతో వెళ్లిపోయేవి. ఎవరైనా తాటి ముంజలపై కప్పడానికి ఈ కానుగచెట్టు రెమ్మలు విరిస్తే భరించేవాణ్ని కాదు. ముంజలు చల్లగా ఉండడానికి కానుగ ఆకులు కప్పుతారు. అయినా మరో చెట్టు వెదుక్కోమనే వాడిని గానీ ఇంట్లో వాల్లను కూడా కోయనిచ్చేది లేదు. మా చెట్టు, మా పైనే అధారిటీనా అని మా మామయ్య, పిల్లలు అడ్డు తగిలినా సరే... ఒప్పుకునే వాణ్ని కాదు. అదంతే అని అలిగి వెళ్లిపోయే వాణ్ని. వేసవి అంతా నాకు తోడుగా కానుగ చెట్టు ఉండేది. మరో ఏడాదివరకూ నేను సజీవంగా ఉండగలిగే అనుబూతులను ప్రసవించేది.

ఊయల ఊగుతూ ఎన్ని ఊహల విహారాలు చేశానో, ఎన్ని మార్లు ఎంటీరామారావు తెరపై చేసే సాహసాలు నేను సునాయాసంగా చేసేశానో.. లెక్క లేదు. ఊయల ఊగుతుంటే.. ఒళ్లు తెలిసేది కాదు. నాలోని కల్పనలు చెట్టుకిందికి చేరగానే చిగుళ్లు వేసేవి. ఊయల ఊపుతూ కానుగ వంత పాడేది.

రాత్రి ఏడు గంటలకే కంచు గిన్నెలో వేడి అన్నం చారూ వేసుకుని చెట్టు కిందకి చేరితే... బువ్వ చల్లార్చి, తినమంటూ అలలా తల ఊపేది నా కానుగ చెట్టు. నులక మంచంపై వెళ్లకిలా పడుకుని చూసే నాకు ఎక్కడ వెన్నెల కనిపించదో అని ఒళ్లు చిళ్లులు పొడుచుకుని, ఆకుల సందులు ఇచ్చేది, పిల్లగాలికి కదిలే కొమ్మల చాటున దాగిన పున్నమి చంద్రుడు నన్ను చూసి అసూయ పడే వాడేమో.. మబ్బుల చాటున నక్కి, వెక్కి వెక్కి ఏడ్చేవాడని అమ్మమ్మ కథ చెపుతూ.... నన్ను నిద్రపుచ్చేది.

మనిషికీ, మానుకు మద్య ఇంతగా అనుబంధం ఉంటుందని నేను తెలుసుకోవడానికి మా వాళ్లు చేలా పెద్ద మూల్యం చెల్లించారు.

నా పదిహేనో ఏట మామయ్యలు వేరు పోయారు. విడిపోయిన అన్నదమ్ములు నివాసాల కోసం పచ్చని కానుగ చెట్టును కొట్టి, అక్కడో ఇళ్లు కట్టుకున్నారు. గృహప్రవేశానికి వెళ్లిన నాకు వెలితిగా కనిపించింది. కానుగచెట్టు లేకపోవడం కడుపులో దేవినట్టయింది. చినమావయ్య కొత్త ఇంటికి చేరుకున్నాడు కానీ నేను ఆ ఊరు నుండీ వచ్చేశాను. మళ్లీ గత ఇరవై సంవత్సరాలుగా అక్కడికి వెళ్లలేదు.

--000

resor och flygbiljetter onlineFree  Web Counter

Tuesday, June 9, 2009

విషాదాంతం

Saturday, June 6, 2009

టీకొట్టు - పాయింటు పట్టు.




నమస్తే..
వారం తరువాత తిరిగి కలుసుకుంటున్నందుకు ఆనందంగా ఉంది.
గతవారం టీకొట్టులో వాదోపవాదానందలహరి ప్రారంభించాను. టీ షాపులో విన్న వివిధ వాదనలు నాలో రేపిన ఆలోచనలకు ఈ కథా రూపం ఇచ్చాను.

ఆ కథ వివాదాస్పదమైనది.
సహజన్యాయ సూత్రాల కనుగుణంగా నేను ఆకథలో పాత్రలను అనుకున్నాను.
ఆ కుటుంబం - శ్రీలంక
తండ్రి - లంక ప్రభుత్వం
పెద్దకుమారుడు - తొలితరం తమిళనాయకులు
చిన్నకుమారుడు - ప్రభాకరన్
పక్కింటి సుబ్బారువు ఎవరో మీకిదివరకే తెలిసి ఉంటుంది.
ఆయనే - మన మాజీ ప్రధాని రాజీవ్ గాంధీ
ఇప్పుడు, కథలో మీరు పోల్చుకున్న, వ్యక్తంచేసుకున్న అభిప్రా.యాలతో వాస్తవం కలిపి ఆలోచించండి.
శ్రీలంక పోరులో లక్షమందివరకూ అమాయక ప్రాణాలు బవలికాబడ్డాయి.
ఆ మరణించిన పేదగొంతుకల నిస్సహాయరోధనలు వినండి.
కకావికలమైన ఆ కుటుంబాల గాథలు తలుచుకోండి.
ఫలితం ఏమిటి,
ఫణంగా పెట్టింది ఏమిటి క్షీరనీరన్యాయంగా వివేచించండి.
కాసేపు.. టీ తాగుతూ...

Tuesday, June 2, 2009

..

resor och flygbiljetter onlineFree  Web Counter
Visit blogadda.com to discover Indian blogs Visit blogadda.com to discover Indian blogs
Visit blogadda.com to discover Indian blogs